Nieuwsbrief voorjaar 2014

Beste vrienden

Hier zijn we weer met onze halfjaarlijkse nieuwsbrief.

Van 18 februari tot 14 maart hebben wij (Ilse en Ludo) een werkbezoek gebracht aan onze projecten en vrienden in India.

De reis is telkens weer een hele onderneming.

Allereerst moeten we een geschikte datum vinden, liefst in januari, omdat het dan daar de koelste periode is.

Voor ons is het dan toch ook nog altijd zeer warm, tussen de 28 en 32 graden.

Dit jaar zijn we door omstandigheden echter pas half februari vertokken, en was het overdag reeds 35°C. ‘s Nachts koelt het er niet echt af en bleef het ongeveer 28°C.

De warmste tijd van het jaar is de maand april, dan hebben ook de scholen hun jaarlijks verlof.

Eens de datum min of meer vastligt moet er gezocht worden naar de goedkoopste vlucht met de kortste overstaptijd, want de prijs van een vliegtuigticket kan soms wel héél veel verschillen.

De volgende hindernis is het aanvragen van een visum.

Na het invullen van een ellenlange vragenlijst, en de nodige bewijzen van woonst enzovoort, mag men zich dan samen met een aantal pasfoto’s (van een speciaal formaat), reispas en gepast geld, naar het visa aanvraagcentrum in Antwerpen begeven.

Meestal ben je daar niet alleen en moet je het nodige geduld opbrengen voor je aan de beurt bent.

Na een 14 tal dagen mag je dan terugkomen om je visum af te halen.

De dag van het vertrek zijn we al om 6u.30’ thuis vertrokken om op tijd in Zaventem te zijn.

Om 10u05’ vertrok onze vlucht naar Abu Dhabi waar we moesten overstappen op een ander toestel dat ons dan naar Thiruvananthapuram (nieuwe naam van Trivandrum) bracht.

Na nog een taxirit van een half uurtje naar ons hotelletje in Kovalam, lagen we uiteindelijk in ons bed om 5 uur ’s morgens, plaatselijke tijd.

We zijn dan meer dan 18 uur onderweg geweest, hetgeen nog redelijk meevalt.

Door vertragingen zijn we soms veel langer onderweg, maar dat gebeurt dan meestal op de terugvlucht.

Na enkele dagen van aanpassing aan de temperatuur en het tijdsverschil (vier uur en half), werden we dan zoals gewoonlijk afgehaald door Father Arul met John als chauffeur en naar ‘Mammy’s House’ gebracht in Tholayavattam.

Dan begon ons eigenlijke werkbezoek.

Werken is hier natuurlijk niet letterlijk bedoeld, we moeten geen fysieke arbeid verrichten, want volk is een van de weinige dingen waaraan er geen tekort is in India.

Zeventien dagen zijn we dit jaar ter plaatse geweest om de projecten te bezoeken en te bespreken met de betrokken personen.

Arul had bijna heel ons werkprogramma reeds voorbereid, maar heeft ons natuurlijk ook een deel van de prachtige omgeving laten zien.

We hebben ook vele mensen bezocht waar we in de loop der jaren mee bevriend geworden zijn.

John, onze uiterst voorzichtige chauffeur, stond ook steeds klaar voor ons als we ergens naartoe moesten.

Na nog een paar dagen rust in Kovalam in de naburige staat Kerala, zijn we dan midden in de nacht terug vertrokken voor een lange en vermoeiende reis naar huis.

Annai Velankanni College

Van het nieuwe gebouw dat met eigen middelen gebouwd wordt, en waarin ook de bibliotheek zal gehuisvest worden, was de gelijkvloerse verdieping met klaslokalen reeds voltooid en in gebruik genomen.

In verband met de nieuw te bouwen toiletten in ons college werd er besloten om geen centraal gelegen sanitair gebouw op te trekken, wegens de bereikbaarheidsproblemen (wat een lang woord)  in het regenseizoen. Daarom werd er beslist om aan de twee grootste gebouwen, het hoofdgebouw (Mammy Govaere Main Block) en het computergebouw (Roscam Computer Block), een sanitairblok aan te bouwen.

Tijdens ons verblijf hebben we de eerste spadesteek mogen geven.

Er werden voor de fundatie reusachtige gaten gegraven met een graafmachine. Ook werd er een groot centraal gat gegraven voor de beerput.

Deze werd gebouwd met op elkaar gestapelde rotsblokken zonder mortelspecie !

De werkzaamheden voor de fundering en de beerput waren reeds ver gevorderd bij ons vertrek.

We hopen dat de rest van de bouw aan het zelfde tempo blijft doorgaan zodat het vlug in gebruik kan genomen worden.

Industrial Training Institute

Zoals we in vorige nieuwsbrief reeds vertelden, staat het grootste gedeelte van de gebouwen leeg.

Enkele lokalen worden nog tot in de maand juli gebruikt voor herexamens en administratieve afhandelingen.

We zijn volop in onderhandeling met een groep geïnteresseerde mensen om ons “Friends Industrial Training Center” om te dopen tot “Friends Career Campus” zodat alle lokalen en materialen verder kunnen gebruikt worden om cursussen en bijlessen te geven.

We mikken vooral op mensen die om een of andere reden hun studies voortijdig afgebroken hebben en daarom moeilijker aan werk geraken.

Zoals gezegd, we zijn nog in onderhandeling en we hopen U in onze volgende nieuwsbrief meer nieuws te kunnen brengen.

Ons hospitaal

Alles gaat zijn gangetje, maar er zijn nog altijd te weinig inkomsten. Dit maal is de reden: het kleine aantal patiënten. Door het warme en droge weer zouden er minder zieken zijn dan in het regenseizoen. Dus, U ziet, alles heeft zijn voor- en nadelen.

Wel moet er voor het hospitaal een filtertoestel aangekocht worden om van het grondwater drinkbaar water te maken. Zo een drinkwaterzuiveringtoestel hebben we nu alleen nog maar in het woonhuis van de zusters en dat is niet zo praktisch om steeds over en weer te lopen voor een glas fris en gezond water.

Mathapuram land

Onze rubberbomen staan er prachtig bij. Door het regelmatige onderhoud en bemesting krijgt ons land het uitzicht van een echte rubberplantage.

Tussen de jonge bomen kunnen er twee seizoenen bananen geplant worden. Achteraf worden de bomen te groot en laten ze te weinig licht door.

De aanleg en het onderhoud kosten voorlopig nog veel geld, maar we hebben vertrouwen in de toekomst.

Omdat we niet alles op één teelt willen zetten is er ook een groot gedeelte beplant met kokospalmen.

De verkoop van bananen en kokosnoten brengt wel wat op, maar voor de eerste rubber kan getapt worden moeten we toch nog wel drie à vier jaar wachten.

Father Mariadasan

We hebben veel contact gehad met Mariadasan in Tholayavattam, hij is tenslotte de voorzitter van Friends of Kottar, maar we hebben hem ook bezocht in zijn nieuwe parochie.

Hij woont in een klein huisje in een smalle drukke straat in een buitenwijk van de stad Nagercoil.

Ondanks het feit dat het een tamelijk grote parochie is met het bijbehorende werk, ziet hij er veel gezonder uit dan vroeger toen hij als vicaris generaal heel de tijd onder grote druk leefde.

Verkiezingen

Niet alleen hier in ons land zijn het binnenkort verkiezingen, ook in India zijn het dit jaar weer parlementsverkiezingen en ook daar gaat het gepaard met de nodige gekte.

Overal zie je aanplakbiljetten en metershoge aanplakborden van de verschillende kandidaten.

Omdat India zo groot is, 'de grootste democratie ter wereld', worden de verkiezingen gespreid over zo'n vijf weken, omdat er in de verschillende Indiase deelstaten op verschillende momenten gestemd wordt.

De verkiezingsdatum wordt vastgelegd per deelstaat, en in sommige deelstaten is er ook nog een onderverdeling per district.

Zo'n 814 miljoen Indiërs, 100 miljoen meer dan bij de laatste verkiezingen in 2009, kunnen tussen 7 april en 12 mei hun stem uitbrengen in één van de 930.000 stemlokalen verspreid over het hele land.

Ons district, Kanyakumari, in de staat Tamil Nadu zal mogen stemmen op 24 april.

De resultaten worden verwacht vanaf 16 mei.

Website (webstek)

Niet alleen wij hebben een website ( www.kottar.be  ) maar sinds 2 maart hebben nu ook onze vrienden in India een website in gebruik genomen, namelijk  www.friendsofkottar.in 

Om 12u.34’ plaatselijke tijd heeft Ilse Van Dongen, onze voorzitster, de startknop onder luid applaus officieel ingedrukt.

Het is allemaal nog wat nieuw voor hen en ze moeten er nog mee leren werken, maar het is alvast een begin voor nog meer transparantie en openheid.

En dan nog dit

Tijdens zijn bezoek vorig jaar aan België heeft Father Arul Devadhason ons een DVD bezorgd die opgenomen werd naar aanleiding van het 40 jarig bestaan van onze vzw.

Op deze dvd werd de oprichting van De Vrienden van Kottar alsook onze verschillende projecten in India uiteengezet.

Vermits de DVD eentalig Engels was heeft mevrouw Christiane Merlevede, lid van het bestuur van onze vereniging, de tekst vertaald in het Frans, en de heer Oswald Van Der Jeugt in het Nederlands.

Mevrouw Christiane Merlevede en mevrouw Kathelijn Vandewal, eveneens bestuurslid, hebben respectievelijk de Franse en de Nederlandse tekst ingesproken.

Er werd een nieuwe DVD gebrand waarop je nu een keuze kunt maken tussen één van de drie talen.

Een jarenlange weldoener heeft de technische ingreep hiervoor alsook de kosten op zich genomen. Dank je Gert.

Wij zijn dan ook zeer blij u deze DVD GRATIS aan te bieden.

Indien je een exemplaar wenst laat het ons weten.

Dit kan mondeling, schriftelijk, telefonisch of per e-mail aan volgend adres kottar@advalvas.be 

Wij sturen U de DVD dan gratis op.