Nieuwsbrief voorjaar 2015

Beste vrienden

India, goed of slecht !?!
We worden in de media sinds een hele tijd overspoeld met ongunstige berichten uit India.
Het lijkt wel of de misdaad de bovenhand heeft in dit land, maar dat is natuurlijk niet zo!

Maar…. India is ook geen land, het is bijna een werelddeel.
En in een werelddeel kan zoveel gebeuren, van iets ongelooflijk goed, tot het meest afschuwelijke.

Het is moeilijk voor te stellen hoe groot India eigenlijk wel is en hoeveel verschillende etnische volkeren en culturen er leven, elk met hun eigen geloof en visie op het leven.

Officieel is India een federale republiek met 29 deelstaten, elk met hun eigen regering en wetten,
6 unieterritoria en 1 nationaal hoofdstedelijk territorium,.
Een Unieterritorium is een bestuurlijke eenheid die, anders dan bij deelstaten, direct vanuit New Delhi door de centrale Indiase regering wordt bestuurd.
Delhi was tot 1991 een unieterritorium, maar heeft nu de status van "nationaal hoofdstedelijk territorium".
De deelstaten van India zijn voor een aanzienlijk deel op taalkundige en etnische gronden samengesteld en de grotere etnische groepen hebben daarom allemaal hun eigen deelstaat.

De afstand van oost naar west bedraagt ongeveer 2.950 kilometer en van noord naar zuid 3.250.
Als je dan bedenkt dat de afstand van het noorden naar het zuiden zo groot is als in Europa de afstand van de Finse hoofdstad Helsinki tot het uiterste zuiden van Spanje, dan begrijp je wellicht ook het immense verschil aan volkeren, talen en culturen.

Net zoals er in de 28 Europese lidstaten een cultureel en taalkundig verschil is tussen bijvoorbeeld iemand uit Portugal en iemand uit Denemarken of Estland, of iemand uit Nederland en iemand uit Albanië of Bulgarije.
Zo bestaan er in India zelfs veel grotere verschillen, wij hebben nog allemaal het zelfde schrift, maar daar bestaan tientallen totaal verschillende geschriften.

Dan zijn er ook nog de immense verschillen tussen het platteland en de grote steden waar miljoenen mensen opeen gepakt leven. Ook dat is een wereld van verschil waar wij ons moeilijk iets kunnen bij voorstellen.
Delhi, de hoofdstad van India heeft nog 3 miljoen méér inwoners dan het Amerikaanse New York dat reeds meer dan 20 miljoen inwoners telt.
Natuurlijk is er criminaliteit, maar dat beperkt zich niet enkel tot de grote steden in India.

Op 13 februari stond in “The Independent” een Amerikaanse krant dat in de stad New York een record was gebroken; de afgelopen elf dagen was geen enkele moord gebeurd !!!
In de maand januari werden er nog 39 mensen vermoord!!

En dan zijn er nog de berichten over wat ons (als beschaafde en geëmancipeerde medemens) het meest van al verontrust en misselijk maakt: de verschillende geweldplegingen tegen vrouwen en meisjes.

In deze maatschappij die reeds eeuwen door mannen wordt gedomineerd en waar de vrouw steeds verplicht werd een onderdanige rol te spelen als moeder, huishoudster of slavin, zit de discriminatie ten opzichte van vrouwen diep ingebakken.

Vele culturen geloven nog steeds dat maatschappelijke ongelijkheid door hun “God” gewild is.

In de Indische grondwet staat de gender-gelijkheid (de gelijkheid tussen man en vrouw) nochtans duidelijk ingeschreven.
Dit kan echter slechts bekomen worden door een degelijke sociale opvoeding en degelijk onderwijs te geven aan alle kinderen, zowel jongens als de meisjes.

DAAROM is onderwijs zo belangrijk!

Wat men met goede opvoeding en onderwijs kan bereiken leest U in het volgende:

Terwijl we in België nog altijd wachten op de eerste vrouwelijke eerste minister, schreef Indira Ghandi reeds in 1966 geschiedenis als de eerste vrouwelijke premier van India.

Annai Velankanni College

Goed nieuws over de sanitaire aanbouw aan twee van onze hoofdgebouwen.
Rond deze tijd zullen de nieuwe toiletten na een korte plechtigheid in gebruik genomen zijn. (plechtigheid & toiletten? )
De kostprijs was (zoals gewoonlijk) redelijk gestegen, maar men heeft dan ook rekening gehouden met onze vragen naar degelijkheid en enkel materiaal van goede kwaliteit aangekocht.

Zoals we in vorige nieuwsbrief reeds aankondigden, hebben we tien naaimachines aangekocht.
In het begin van het jaar zijn voor een 40 tal leerlingen de naailessen begonnen in het studielokaal van ons voormalig ‘Boys Home’. De leerlingen volgen de lessen na de normale lesuren aan het College en kunnen een wettelijk diploma krijgen.

Daar de pensioengerechtigde leeftijd voor directeurs door de hoofduniversiteit op 62 jaar is vastgesteld voor zelf gefinancierde Universitaire Colleges hebben we afscheid moeten nemen van Mr. A. Savarimuthu, die vorig jaar 63 werd en die sinds 2012 ons College heeft geleid.

Mevrouw V. Janet Y. Selvia (die wij trouwens al jaren zeer goed kennen), hoofd van de afdeling ‘Handel”, heeft de meeste dienstjaren en komt in aanmerking als opvolgster.
Ze heeft echter bedankt voor de eer daar ze meegedaan had aan een staatsexamen en ze elk ogenblik een aanstelling verwacht.
De volgende in rangorde is de heer J. Stephen Davis, eveneens van de afdeling ‘Handel’, hij werd op 5 januari officieel aangesteld als nieuwe directeur van ons College.
We hopen met hem een waardige opvolger voor de heer Savarimuthu te hebben.

Industrial Training Institute / Friends Career Campus

Fr. Robinson, die na een lange medische behandeling in het buitenland, nu hersteld is, staat te popelen om met het nieuwe programma te beginnen op onze site in Mathicode.
Men is nu volop bezig met de gebouwen en de omgeving een grondige poetsbeurt te geven.

Een deel van de eigendom is landbouwgrond dat beplant is met kokosbomen die dringend onderhoud nodig hebben, zoals bemesten en water geven, anders brengen ze niets op.
Daarom vraagt men ons of ze iemand mogen aannemen om deze aanplantingen dagelijks te verzorgen. De man zou 350 rupees per dag krijgen,dit is ongeveer € 5,00.

Ons hospitaal

Op Madha TV, een katholieke TV zender die in heel de staat Tamil Nadu kan worden bekeken, heeft men een documentaire uitgezonden over ons hospitaal in Thengapattanam.
De film werd gemaakt door Fr. Jerald uit Tuticorin, die reeds 20 jaar een goede vriend van ons is.
Door deze uitzending hopen we met ons hospitaaltje een beetje meer bekendheid te krijgen want op het ogenblik zijn onze inkomsten en uitgaven een nul operatie (om het in medische termen te zeggen).

Mathapuram land

Het zomerseizoen is gestart. Een loonwerker heeft met zijn tractor het grof werk gedaan, zoals het verwijderen van ongewenst struikgewas en het ploegen tussen de aanplantingen.
Nu moeten de bomen en planten bemest worden door dagloners (koelies), voordat de volgende regens er aankomen.
De rubberbomen blijken allemaal in gezonde toestand te verkeren.

DVD’s

Er zijn er nog steeds exemplaren van onze gratis DVD te verkrijgen.
Op deze DVD werd de oprichting van ‘De Vrienden van Kottar’ alsook onze verschillende projecten in India uiteengezet.
Indien je een exemplaar wenst laat het ons weten.
Dit kan telefonisch, schriftelijk of per e-mail op bovenstaand adres.
Wij sturen U de DVD dan gratis op.

Goed nieuws (voor wie er belang aan hecht)

Reeds vele jaren is er sprake om het bisdom Kottar, het grootste bisdom van gans India, te splitsen.
Niet alleen is het veel te groot om te besturen, maar er is ook een grote rivaliteit tussen de verschillende bevolkingsgroepen.
De Paravars (vissers, die de kust bewonen) en de Nadars (die het binnenland bewonen) stammen uit verschillende ‘casten’ en maken elkaar het leven zuur, alhoewel ze beiden hoofdzakelijk Christenen zijn.

En plotseling, als een donderslag bij heldere hemel, kwam op 22 december 2014 het bericht uit Rome (van de grote baas) dat vanaf diezelfde dag het bisdom Kottar gesplitst werd in enerzijds Kottar en anderzijds Kuzhithurai.
Op 24 februari werd de 63 jarige Salesianer priester Fr. P. Jerome Dhas Varuvel S.D.B. (iemand uit de streek) als bisschop van Kuzhithurai gewijd.

De meeste Paravars wonen nu in het Bisdom Kottar, ook hun bisschop en de meeste van hun priesters zijn Paravars.
In het bisdom Kuzhithurai zijn de meesten Nadars, ook de priesters.

Bijna al onze eigendommen en het grootste deel van onze vereniging situeert zich binnen het nieuwe bisdom Kuzhithurai. Dit heeft echter geen enkele invloed op onze werking.

Hier zijn we de ”Vrienden van Kottar” vzw en ginder “Friends of Kottar Society” en we werken nog altijd voor de armen in het Kanyakumari District in Zuid India.

Op 14 januari heeft de (toen nog) toekomstige bisschop een kort bezoek gebracht aan “Mammy’s House” en bij een kop koffie zei hij dat hij heel blij was om het werk van de Vrienden van Kottar, zowel in België als in India te leren kennen.

En dan nog dit

Dit jaar zijn we om persoonlijke redenen niet op bezoek kunnen gaan bij onze vrienden in India, maar we houden nauw contact met hen via E-mail en telefoon, zodat we op de hoogte blijven van elke gebeurtenis. We hopen volgend jaar weer te kunnen gaan om met eigen ogen de vorderingen te aanschouwen en U daarover dan te berichten in een volgende nieuwsbrief en/of op onze web-site/stek.