Nieuwsbrief najaar 2015

Beste vrienden

Vluchtelingen! De media staan er vol van. Waarom ontvluchten mensen hun thuisland?

Oorlog is de grootste oorzaak natuurlijk.

Mensen ontvluchten de oorlogssituatie op de eerste plaats om hun leven te redden.

Die mensen moeten wij natuurlijk tijdelijk opvangen net zoals onze grootouders tijdens de twee voorbije wereldoorlogen opgevangen werden in onze buurlanden.

Na het conflict willen de meesten niets liever dan naar hun geboorteland terugkeren.

Er zijn echter ook wat men noemt economische vluchtelingen.

Dit zijn mensen die in armoede leven en in eigen land weinig of geen toekomst hebben.

Zij worden verblind door onze rijkelijke levensstijl en willen niets liever dan een graantje meepikken van onze (schijnbare) rijkdom.

Voor enkelen kan dit een oplossing betekenen, maar niet voor allemaal!

We moeten deze mensen helpen om in hun eigen land een toekomst op te opbouwen.

Daarom proberen wij reeds 42 jaar, met vallen en opstaan, de mensen in een heel klein deeltje van de wereld te helpen om op eigen benen te staan en aan een eigen toekomst te werken.

We doen dit vooral door onderwijs aan te bieden en te ondersteunen want zonder een degelijke opleiding vindt men ook daar geen degelijk betaald werk.

Mensen zonder voldoende inkomen om hun gezin of zichzelf te onderhouden zakken alleen maar dieper en dieper in de ellende en dan wordt de verleiding groot om alle miserie achter te laten en op zoek te gaan naar een beter leven in een ander deel van de wereld.

Ik moet U er ook niet aan herinneren dat wij:

- Sinds 1987 een universitair College hebben waar op het ogenblik meer dan 1.500 meisjes en jongens studeren met het oog op een betere toekomst dan de meesten van hun ouders.

- Dat wij 27 jaar een school bestuurden waar men een technisch beroep kon leren.

Deze school wordt nu, wegens verschuiving van de noden, omgevormd tot een centrum om korte praktische opleidingen te geven aan leerlingen die in het reguliere onderwijs uit de boot gevallen zijn.

- Verder geven we elk jaar vele studiebeurzen aan arme studenten en helpen we armen, wezen en weduwen.

Dit maar om te zeggen dat wij (De Vrienden van Kottar) op onze bescheiden manier toch misschien een heel klein beetje bijdragen aan een betere en eerlijkere wereld.

Annai Velankanni College

In onze vorige nieuwsbrief schreven we dat na het op pensioen gaan van heer Savarimuthu, de directeur van ons college, de heer J. Stephen Davis op 5 januari werd aangesteld als nieuwe directeur. Maar…daar hij de kans kreeg op een betere job, die al lang op zijn verlanglijstje stond, in de buurt van de stad Madurai, heeft ook hij ons verlaten.

Als zijn opvolger werd Dr.Maria John, een sinds de maand mei gepensioneerd onderwijzer, uit Vattakarai aangesteld.

De man die over voldoende kwaliteiten beschikt om ons College te besturen, werd aangesteld voor een periode van drie jaar. Hij komt uit de parochie van Fr.Mariadasan die hem al lang kent.

Friends Career Campus

Er is een goedkeuring bekomen voor een nieuwe periode van vijf jaar, om rijlessen te mogen blijven geven in onze campus.

Het behalen van een rijbewijs is een grote hulp bij het vinden van een job.

Zo is er bijvoorbeeld veel vraag naar bekwame bestuurders voor vrachtwagens, taxi’s en bussen.

Ons hospitaal

Op maandag 8 juni is hoofdverpleegster zuster Amali door haar congregatie teruggeroepen naar hun hoofdhuis in Chennai om een andere taak op zich te nemen.

De zusters worden net als de priesters, na enkele jaren verplaatst, maar zuster Amali hebben we gelukkig zes jaar bij ons mogen houden.

Ze heeft haar taak als hoofd van het personeel altijd met veel liefde en toewijding uitgevoerd.

We zullen haar missen bij ons volgend bezoek in Thengapattanam.

De nieuwe hoofdverpleegster is ook een “staff-nurse” (dit is een zuster met een leidinggevende functie) die in het verleden enkele jaren in het klooster van het buurdorp Amsi gewoond heeft en dus ons hospitaal en de mensen in de buurt redelijk goed kent. 

Bij de naam “klooster” (of Convent) moet men zich niet teveel voorstellen, gewoonlijk is dit maar een doodgewone woning waar een paar zusters samenwonen.

Landbouwproject

Er werden een honderdtal kokosbomen bij geplant op verschillende plaatsen, in Mathapuram, Mathicode en Tholayavattam.

Onze opzichter Mr.Nesamony, die al meer dan 20 jaar bij ons werkt, heeft een paar dagen in het ziekenhuis gelegen maar is nu gelukkig aan de beterhand en heeft zijn taak hervat.

We moeten wel stilaan een opvolger zoeken en opleiden want hij wordt er natuurlijk niet jonger op en hij heeft een zeer belangrijke taak binnen onze werking.

Fr.Arul Devadhasan

Het moest er eens van komen, na een dubbele termijn als parochiepriester in Kamplar, is Fr.Arul Devadhasan net als vele anderen in de maand juni verplaatst naar een andere parochie.

Eigenaardige strategie: hier in ons dorp in België is dit jaar de plaatselijke priester in de bloemetjes gezet omdat hij 35jaar ten dienste van onze parochie stond, maar in India worden ze om de haverklap verplaatst.

Kamplar ligt op wandelafstand van ons College en Mammy’s House (ons secretariaat), zodat Fr.Arul zijn werk als parochiepriester en als secretaris van Friends of Kottar zeer goed kon combineren.

Alhoewel hij gevraagd had om naar een kleine naburige parochie te mogen verhuizen, heeft men hem verplaatst naar het 10 kilometer verder gelegen Vettuvenni.

In Vettuvenni bevindt zich het  “St.Antony’s”  heiligdom; dat is een belangrijk pelgrimsoord in de streek. Elke dinsdag en vrijdag worden ze er overspoeld door massa’s pelgrims. 

Fr.Arul is niet alleen de parochiepriester maar ook de rector van het heiligdom en moet alles in goede banen trachten te leiden, naast zijn werk voor Friends of Kottar, hij heeft dus zijn handen meer dan vol.

En dan nog dit

Op 26 juni is Miss Suji in het huwelijk getreden.

Miss.Suji werkt al meer dan zeven jaar in ons hospitaal als receptioniste en gediplomeerde laborante.

Daar haar loon slechts 3.500 rupees per maand (€ 50) is en het hospitaal te krap bij kas zit om haar iets extra te geven, zijn we zo vrij geweest om haar een (klein) bedrag als huwelijksgeschenk aan te bieden met uw en onze beste wensen.

  

 

Rechtzetting (voor wie er belang aan hecht)

Na het lezen van onze vorige nieuwsbrief, werden we vanuit India op de vingers getikt wegens het geven van foute informatie!

In het artikel over de splitsing van het bisdom Kottar en de oprichting van het bisdom Kuzhithurai schreven we:

De Paravars zijn hoofdzakelijk vissers, die de kust bewonen en de Nadars wonen in het binnenland.

De Nadars wonen inderdaad in het binnenland, maar…de Paravars bewonen de oostelijke kuststreek in de buurt van de stad Tuticorin en de bewoners aan onze zijde (de westelijke kust) heten Mukkuvars! 

Het is maar dat U het weet!

Dvd’s

Er zijn er nog enkele exemplaren van onze gratis Dvd’s te verkrijgen.

Deze in India door Friends of Kottar gemaakte DVD naar aanleiding van het 40 jarig bestaan van “De Vrienden van Kottar” werd door ons van zowel Nederlandse als Franstalige tekst voorzien.

Indien je een gratis exemplaar wenst laat het ons weten.

Dit kan telefonisch, schriftelijk of per e-mail op bovenstaand adres.

Wij sturen U het schijfje dan volledig gratis op.

U mag het ook vermelden op uw eventuele overschrijving!

Ook niet te vergeten!

Dit jaar staan we net zoals vorig jaar weer met een verkoopstandje op de kerstmarkt in Wechelderzande ten voordele van ons geitenproject (U weet wel, we geven een melkgeit aan een arme weduwe of weduwnaar en die moet het eerstgeboren vrouwelijk lammetje teruggeven en dat wordt dan weer verder gegeven enzovoort, enzovoort!).

Dus kom gerust even een kijkje nemen of een babbeltje doen op zondag 13 december, op de Kerstmarkt in parochiezaal de  “Zandfluiter”, Tulpenlaan nr.1 in 2275 Wechelderzande, tussen 13u.00’ en 18u.00’.

Iedereen van harte welkom!

Mia, Sylvie, Ilse, Dirk, Bart en Ludo staan klaar om u te ontvangen!